Εκείνη η Φιλία

Δεν θυμάμαι την ακριβή στιγμή,
ούτε ποια λέξη ειπώθηκε πρώτη.

Θυμάμαι μόνο μια πλατεία γεμάτη κόσμο,
κι έναν άνθρωπο που έμελλε να γίνει σημαντικός.

Στην αρχή ήταν απλές κουβέντες,
καλημέρες και μικρές συζητήσεις.

Μα ο χρόνος είχε άλλα σχέδια.

Οι μέρες περνούσαν,
οι συναντήσεις πλήθαιναν,
και χωρίς να το καταλάβω
η παρουσία σου έγινε συνήθεια.

Όχι από εκείνες που κουράζουν,
αλλά από εκείνες που λείπουν όταν χαθούν.

Γέλια, συζητήσεις, διαδρομές,
στιγμές μικρές που έγιναν μεγάλες.

Κι είναι παράξενο πως μέσα σε τόσο λίγο χρόνο
μπορεί ένας άνθρωπος να κερδίσει τόσο χώρο στην καρδιά σου.

Δεν ξέρω τι θα φέρουν τα επόμενα χρόνια.

Ξέρω μόνο πως,
όταν κοιτάζω πίσω,
θα θυμάμαι ότι κάποτε μέσα σε ένα πλήθος αγνώστων
γεννήθηκε μια φιλία που άξιζε περισσότερο από όσο περίμενα.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο πράγμα από όλα.